Wentylacja w łaźni parowej - cel i cechy aranżacji

Często podczas aranżacji wanny twórcy myślą o tym - czy potrzebujesz wentylacji w łaźni parowej? W końcu kąpiele "w czerni", kiedy trzeba było wietrzyć dym, dawno minęły, a nadejście chłodu doprowadziłoby do dodatkowych kosztów energii na ogrzewanie pomieszczenia. W tym artykule postaramy się dowiedzieć, dlaczego wentylacja jest potrzebna i jak samodzielnie wyposażyć system wymiany powietrza.

Wentylacja parowa

Na czym polega wentylacja?

Pomimo tego, że projekt nowoczesnej wanny jest znacznie doskonalszy niż w czasach "czarnego" paleniska, dobrze wykonany system wymiany powietrza jest nadal kluczem do przyjemnej i relaksującej atmosfery w łaźni parowej.

Ponadto jego brak lub niewłaściwe ustawienie może prowadzić do szeregu negatywnych konsekwencji, takich jak:

  • Ograniczenie żywotności drewnianych produktów w łaźni parowej.
  • Pojawienie się nieprzyjemnego zapachu gnijącego drewna i stęchłego powietrza, które zepsuje wrażenie przebywania w kąpieli.
  • Jeśli nie usuniesz nieświeżego powietrza z łaźni parowej, pozostanie w nim przyniesie szkodę, a nie korzyści zdrowotne.
  • Zakłócenia wymiany ciepła - bez cyrkulacji powietrza piec rozgrzeje tylko przestrzeń wokół siebie, ponieważ wilgotne powietrze przewodzi gorsze. Dlatego wlot jest zwykle umieszczony za piecem.

Tak więc wymiana powietrza jest nie tylko konieczna, ale jest obowiązkowym wymogiem dla każdej łaźni parowej.

Otwory wylotowe nad półkami

Urządzenie do odpowietrzania parą

Zasady wentylacji

Wentylację rosyjskiej łaźni można przeprowadzić na dwa sposoby:

  • Naturalny - cyrkulacja powietrza wynika z różnicy temperatur i ciśnienia w łaźni parowej i poza nią. Zasada polega na tym, że przepływ gorącego powietrza podnosi się i wychodzi przez kaptur, w wyniku czego w pomieszczeniu powstaje niewielka ilość powietrza. W tym czasie powietrze jest zasysane z ulicy przez wlot powietrza.
Wentylacja wywiewna
  • Mechaniczny - zasada ta implikuje wymuszony obieg powietrza z powodu użycia wentylatorów. Zastosowanie dwóch wentylatorów pozwala na umieszczenie otworów wlotowych i wylotowych niemal wszędzie w łaźni parowej. Instalując jeden wentylator, wlot powinien znajdować się w dolnej części pomieszczenia.

Decydując się na wykonanie wentylacji w łaźni parowej, należy pamiętać, że naturalny system wymaga minimalnych kosztów materiałowych, co jest jego główną zaletą. Jednak zdarza się, że projekt kąpieli nie pozwala na zrealizowanie go, w tym przypadku jedynym wyjściem z sytuacji jest użycie wentylatora.

Na zdjęciu - wentylator wyciągowy do kąpieli

Muszę powiedzieć, że nie każdy wentylator może być użyty do instalacji w łaźni parowej, ponieważ urządzenie musi wytrzymać wysoką wilgotność i wysoką temperaturę. Dlatego nie można zainstalować zwykłego wentylatora kanałowego.

System naturalnej wentylacji

Schematy wentylacji

Przy niewłaściwym rozmieszczeniu otworów wentylacyjnych możliwe jest zapewnienie wysokiej jakości wymiany powietrza w pomieszczeniu tylko za pomocą wentylatorów, aw niektórych sytuacjach nawet ich zainstalowanie nie jest w stanie rozwiązać problemu (patrz również artykuł Wentylacja w saunie: wybór odpowiedniej opcji i funkcji urządzenia na własną rękę).

Na przykład, często dziury są umieszczane na tym samym poziomie. Taki schemat wentylacji w łaźni parowej jest nieefektywny, ponieważ wlot i wylot powietrza tworzą zamknięty strumień, który nie wpływa na większość pomieszczenia. W rezultacie w wyższych partiach łaźni parowej jest zawsze duszno i ​​gorąco, aw dolnych częściach jest zimno.

Obwód wentylacyjny

Aby zapobiec takim błędom, które mogą skutkować dodatkowymi pieniędzmi, należy korzystać z gotowych schematów. Poniżej rozważamy najpopularniejsze:

Naturalny klasyk W tym schemacie wlot znajduje się za piecem. Spaliny muszą znajdować się po przeciwnej stronie pod sufitem. Tak, że w wyniku ekspozycji na wiatr w systemie nie ma strefy ciśnienia, która mogłaby zapobiec wydostawaniu się powietrza z pomieszczenia, kanał jest instalowany pionowo, a rura jest przenoszona na dach budynku lub wyprowadzana przez ścianę. nawet bez interwencji. W tym samym czasie przepływ powietrza można regulować za pomocą zaworów.
Schemat wentylacji mechanicznej (A) Zgodnie z tym schematem wlot znajduje się za piecem w odległości pół metra od podłogi. Kaptur jest zainstalowany na przeciwległej ścianie tak nisko, jak to możliwe. Powietrze ogrzewa się i podnosi, po czym ochładza się, opadając do wylotu z wentylatorem.
Schemat (B) Schemat ten obejmuje również użycie mechanicznego ciągu. Może być stosowany, jeśli otwory wentylacyjne można umieścić tylko na jednej ścianie, w tym przypadku powietrze wchodzi do pomieszczenia od dołu, a następnie zderza się z piecem i podnosi się. Pod sufitem znajduje się górny otwór z wentylatorem, który wyciąga ciepłe strumienie.
Schemat (B) Układ systemu w ten sposób zapewnia wentylację nie tylko w łaźni parowej, ale również pod jej podłogą. Zgodnie z tym schematem powietrze jest ogrzewane z pieca, po czym opada i wychodzi przez podłogę.
Schemat (Y) W tym schemacie pieca używa się jako okapu. Dlatego jedyny otwór znajduje się naprzeciwko pieca w pobliżu podłogi, opcja ta jest najlepiej stosowana w łazienkach, w których piec pracuje niemal bez przerwy. W przypadku łaźni parowej nie jest to najlepsza opcja.

Muszę powiedzieć, że wentylacja w łaźni i łaźni parowej, tj. we wszystkich pomieszczeniach budynku można go wykonać w ten sam sposób. Niepożądane jest łączenie jedynego systemu wymiany powietrza w łaźni parowej z wentylacją "zimnych" pomieszczeń, na przykład pomieszczenia do prania i toalety.

Zwróć uwagę! Planując otwory wentylacyjne w fundamencie, należy pamiętać, że powietrze w wannie powinno pochodzić z ulicy, a nie z podłoża, w przeciwnym razie w łaźni parowej pojawi się nieświeży zapach.

Otwór wydechowy z zatrzaskiem

Cechy układu wentylacji

Oczywiście podczas układania systemu własnymi rękami należy określić rodzaj schematu. Jednak oprócz tego konieczne jest prawidłowe dobranie średnicy otworów. Na każdy metr sześcienny wymagało 24 centymetrów kwadratowych otworów wentylacyjnych.

Jeżeli średnica wlotu lub wylotu powietrza jest mniejsza, powietrze nie będzie krążyło w wymaganej objętości. I zgodnie z wymaganiami SanPin 2.1.2.1002-00 w ciągu godziny, powinna zmienić się trzy razy.

Kolejnym ważnym elementem systemu są zatyczki lub zatrzaski umieszczone na kratkach wentylacyjnych. Za ich pomocą można regulować intensywność przepływu powietrza. Na przykład, w celu szybkiego nagrzania łaźni parowej, korki są całkowicie zamknięte, a dla szybkiego chłodzenia są całkowicie otwarte.

Otwór wylotowy z wtyczką

Należy zauważyć, że szyby wentylacyjne są układane podczas fazy budowy wanny. Dlatego system wentylacji musi być brany pod uwagę nawet podczas projektowania łaźni parowej.

W przyszłości możesz wprowadzać zmiany tylko w jeden sposób - instalując fanów. Cena poważniejszych przeróbek będzie bardzo wysoka, więc zwykle nie zaleca się ich realizacji.

Wskazówka! Możesz dowiedzieć się więcej na temat obliczania systemu wentylacji z SNiP 41.01.2008

Tutaj, być może, wszystkie główne punkty układu wentylacji w łaźni parowej.

Wniosek

Odpowiednio zorganizowana wymiana powietrza stworzy niepowtarzalną atmosferę w łaźni parowej i wydłuży żywotność materiałów wykończeniowych i całej konstrukcji. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że zaprojektowanie takiego systemu jest bardzo trudnym zadaniem (przeczytaj także artykuł Giętarka do rur lub maszyna do toczenia rury profilowej własnymi rękami).

Jeśli jednak zajmiesz się podstawowymi zasadami, co wcale nie jest trudne, wentylacja w łaźni parowej własnymi rękami będzie tak efektywna, jak to tylko możliwe.

Z filmu w tym artykule dowiesz się dodatkowych informacji na ten temat.

Dodaj komentarz